Azofoska

Kalendarz prac ogrodniczych

Kalendarz prac ogrodniczych

Marki

Florovit Florovit Pro Natura Azofoska Fruktovit Florovit AGRO

Któż z nas nie marzy o pięknym ogrodzie z atrakcyjnym trawnikiem, który cieszy oko nie tylko nasze, lecz również naszych bliskich? Któż nie chciałby relaksować się na gęstym, miękkim zielonym dywanie przed swoim domem? Piękny trawnik wymaga jednak wielu zabiegów począwszy od zaplanowania i przygotowania terenu pod zasiew, przez wybór rodzaju trawnika oraz gatunków traw, dochodząc do szeregu okresowych, niezbędnych zabiegów pielęgnacyjnych.
 

Zakładanie trawnika

 
Wytyczanie terenu pod zasiew

Przed założeniem trawnika warto zastanowić się nad jego przyszłym kształtem oraz kształtem całego ogrodu, czyli umiejscowieniem przyszłych nasadzeń, ścieżek, oświetlenia, nawodnienia oraz miejsc na rekreację (altankę, hamak, ławkę itp.) oraz ewentualne miejsce na kompostownik. Wcześniejsze zaplanowanie ogrodu w znaczący sposób zmniejszy ilość późniejszych prac i z pewnością przyniesie większą satysfakcję.

Oczyszczanie terenu

Teren przeznaczony na trawnik musimy w pierwszej kolejności oczyścić z różnego rodzaju zanieczyszczeń i chwastów. Należy wygrabić wszystkie kamienie i inne zanieczyszczenia. Chwasty najlepiej usunąć ręcznie lub mechanicznie. W przypadku terenu pod przyszły trawnik bardzo zarośnięty chwastami należy zastosować herbicyd totalny, czyli taki, który zniszczy całą roślinność występującą na terenie zakładanego trawnika. Ważną uwagą jest, jeśli zdecydujemy się na oprysk, aby nie doprowadzić wcześniej do uszkodzeń chwastów, ponieważ to może zmniejszyć skuteczność działania środka chemicznego. Oprysk powinno się wykonywać w dzień słoneczny, o małym natężeniu wiatru i koniecznie min. 2 godziny przed deszczem. Po przeprowadzeniu oprysku nie powinniśmy wykonywać jakichkolwiek czynności przez ok. 2-3 tyg.

Przygotowanie gleby do siewu

Podłoże pod przyszły trawnik musi być dobrze przygotowane a gleba musi charakteryzować się odpowiednimi właściwościami. Trawnik lubi glebę żyzną, niezbyt ciężką. Przyjmuje się, że powinna posiadać w swoim składzie nawet 50% piasku. Podłoże powinno być przepuszczalne, czyli po opadach deszczu woda powinna dość łatwo przenikać w głębsze warstwy gleby. Dlatego jeśli mamy do czynienia ze zbyt ciężką glebą należy po prostu dodać do niej piasku. Jeśli gleba jest zbyt luźna warunki poprawi dodanie np. ziemi kompostowej i torfu.
Ważnym elementem jest również zasobność gleby w składniki pokarmowe oraz kwasowość. Jeśli nie ma możliwości zbadania próbki gleby w stacji chemiczno-rolnej przyjmujemy, że mamy glebę średniozasobną i zaczynamy nawożenie od bardzo niewielkich dawek. Można ok. 10 dni przed zasiewem nawieźć glebę nawozem wieloskładnikowym typu Florovit nawóz do trawników o dużej zawartości żelaza lub Azofoska w niewielkiej dawce, zwykle jest to 25-35% dawki zalecanej. Co do kwasowości trawnik lubi pH rzędu 5,5 - 6,5. Kwasowość możemy zmierzyć we własnym zakresie przy pomocy kwasomierza dostępnego w sklepach ogrodniczych. W przypadku gleb zbyt kwaśnych powinniśmy zastosować wapnowanie (nie wapno budowlane!), a najbezpieczniej zastosować kredę lub dolomit. Ok. 2-3 tyg. przed zasiewem należy przygotowaną glebę przekopać i pozostawić, aby się uleżała. Przed siewem po raz ostatni wyrównać i oczyścić ostatecznie z drobnych zanieczyszczeń. Należy zadbać, aby powierzchnia trawnika była równa i pozbawiona wszelkich dołków, w których może w czasie wiosennych roztopów utrzymywać się woda powodując wypadanie trawy. Poziom wyrównania trawnika wpływa również na łatwość koszenia oraz zachowanie równej wysokości darni.

Wybór gatunku traw

Oferta mieszanek nasion traw w sklepach ogrodniczych jest bardzo szeroka. Przed zakupem warto zastanowić się, jaką główną funkcję będzie sprawował nasz trawnik, czy będzie raczej murawą ozdobną, czy też będzie intensywniej użytkowany (deptany). Od tego zależy dobór odpowiedniej mieszanki. Wśród najczęściej stosowanych gatunków trawników ozdobnych znajdujemy: gazonowe odmiany kostrzewy owczej oraz czerwonej, mietlicy pospolitej i wiechliny łąkowej. Często spotykamy na murawach życicę trwałą znaną również jako rajgras angielski, natomiast jest to gatunek zalecany jedynie w przypadku muraw sportowych. Życica trwała jest gatunkiem odpornym na ugniatanie, lecz szybko rośnie i charakteryzuje się dużą ekspansywnością, co powoduje zwiększanie udziału w darni tego niezbyt szlachetnego gatunku. Udział życicy w trawnikach ozdobnych powinien się wahać w granicach 0-20% i zależy od intensywności udeptywania, czyli od muraw typowo ozdobnych po trawniki ogrodowe udeptywane z małą częstotliwością. W przypadku muraw sportowych udział życicy trwałej może dochodzić śmiało do 50% lecz niestety wiąże się to z dosyć uciążliwą pielęgnacją. Życicy nie należy kosić zbyt krótko a samo koszenie powinno się przeprowadzać dosyć często. Ponadto jest to gatunek wymagający częstego nawadniania oraz nawożenia azotowego.

Siew trawy

Terminem optymalnym dla wysiewu traw jest koniec kwietnia, początek maja. Wysiew nasion jest czynnością dość trudną, wymagającą dużego doświadczenia w przypadku siewu ręcznego, więc najlepiej dokonać go mechanicznie za pomocą specjalnych siewników. Na rynku obecnie występuje wiele rozwiązań wśród małych siewników kółkowych z regulacją szerokości szczeliny wylotowej. Przy sianiu ręcznym stosujemy tzw. metodę na krzyż- raz wzdłuż, i raz w poprzek obszaru obsiewanego. To zagwarantuje większą równomierność wysiewu. Normy wynoszą w zależności od udziału życicy trwałej od 1,5kg/100m2 (mały udział) do 2,5 a nawet 5kg/100m2. Następną czynnością jest przykrycie nasion cienką warstwą gleby, nie przekraczającą 2cm. Dokonujemy tego za pomocą grabi, najlepiej elastycznych o długich palcach. Bardzo ważnym zabiegiem jest również wałowanie. Należy przywałować całą powierzchnię przyszłego trawnika specjalnym walcem przeznaczonym do trawników oraz obficie nawodnić. Do momentu wykiełkowania, czyli 2-3 tyg. należy pamiętać o regularnym zraszaniu.

Trawnik z rolki

Alternatywnym rozwiązaniem jest zakup gotowej murawy w postaci zrolowanej. Główną zaletą rolek jest natychmiastowy efekt w postaci pięknego wyglądu trawnika już w pierwszym dniu. Stosowanie rolek wymaga jednak pewnej wiedzy na temat technik i sposobu układania, a także przygotowania podłoża. Podłoże oczywiście oczyszczone i wyrównane należy przed rozwijaniem rolek obficie nawodnić i w razie konieczności delikatnie wyrównać miękkimi grabiami. Producenci rolek stosują właściwie jeden rozmiar rolek, a więc są to zwinięte płaty o wymiarach 0,5 x 2m. Ważnym jest aby darń układać w systemie podobnym do układania cegieł, a więc aby łączenie płatów wypadało w połowie długości dłuższego boku płatu. Należy starać się łączyć darń nie pozostawiając szczelin i zachować równy układ w stosunku do pierwszego rzędu, aby nie doprowadzić do skrzywienia. Można, co jakiś czas dokonywać pomiaru zadarnionego obszaru. Na koniec należy gotowy trawnik zwałować oraz obficie nawodnić. Na następny dzień powinniśmy skosić trawnik na wys. ok. 5cm. Jeśli darń została właściwie położona powinniśmy mieć trawnik gotowy, jednak często okazuje się, że po skoszeniu widzimy kilka niedociągnięć, które możemy skorygować np. poprzez dosianie traw gazonowych na widocznych łączeniach. Duże znaczenie ma również sama jakość trawnika. Na naszym rynku istnieje pewna rozpiętość w jakości i cenie rolek, więc od tego ile wydamy najczęściej zależy efekt końcowy naszej murawy oraz ilość pracy, jaką musimy włożyć w jej tworzenie. Z resztą ogólnie należy przyznać, że trawnik z rolki to dużo droższy wydatek i to jest jego podstawowa wada.

Pielęgnacja trawnika

Prawidłowe założenie trawnika jest pierwszym warunkiem uzyskania ładnej i zdrowej murawy. Nie mniej ważna jest późniejsza pielęgnacja trawnika, czyli zabiegi typu koszenie, nawożenie, nawadnianie, wałowanie, aeracja, wertykulacja itp.

Koszenie

Koszenie trawników ozdobnych powinno odbywać się, co 7-10 dni, w zależności od pogody, nawożenia i nawadniania. Oznacza to ok. 20 koszeń w okresie wegetacji traw. Na rynku istnieje bardzo szeroki asortyment urządzeń koszących, przez co każdy użytkownik może idealnie dopasować je do swoich potrzeb. Głównie mamy do czynienia z urządzeniami elektrycznymi lub spalinowymi. Wśród nich znajdujemy kosiarki rotacyjne lub listwowe, kosiarki pchane z napędem lub bez a także kosiarki samojezdne z napędem na 2 lub 4 koła, kosy spalinowe żyłkowe lub nożowe, podcinarki żyłkowe elektryczne, a w końcu ręczne nożyce elektryczne służące do przystrzyżenia miejsc niedostępnych dla większych urządzeń. Ogólnie trawniki powinniśmy kosić na długość ok. 5cm. Po założeniu trawnika, dotyczy to zwłaszcza muraw sportowych, pierwsze koszenie powinniśmy przeprowadzić na wys. ok. 8cm. Dopiero po 3-4 koszeniach możemy skracać darń do 5cm, a nawet, jeśli sobie życzymy, do 4 i 3cm. Jeśli w murawie typowo ozdobnej mamy życicę trwałą nie należy kosić trawnika zbyt krótko, bo spowoduje to niepożądany wzrost krzewienia tego gatunku. W utrzymaniu niskiego koszenia skrajny przypadek stanowią pola golfowe, na których istnieją sztywno określone wymagania, co do wysokości koszenia, wynikające ze specyfiki tego sportu. Specjalistyczne kosiarki muszą sobie radzić ze strzyżeniem nawet na wys. 3mm.

Nawożenie

Każdy trawnik wymaga dostarczenia składników pokarmowych w postaci azotu, fosforu i potasu. Zachowanie odpowiedniej ilość powyższych składników przy odpowiednich warunkach powietrzno - wodnych gleby nadaje oczekiwany przyrost oraz wybarwienie naszych trawników. Najlepszymi warunkami do przeprowadzenia nawożenia jest lekko wilgotna gleba przy suchym trawniku.
Składnikiem odpowiedzialnym za wybarwienie liści, wzrost oraz krzewienie jest azot. Od wczesnej wiosny do kwietnia przyśpiesza również wegetację. Zapotrzebowanie roczne na azot wynosi w zależności od gatunku traw i częstotliwości koszenia od 1kg/100m2 dla trawników koszonych 3-4 razy w sezonie do 2,5kg/100m2 dla trawników sportowych koszonych raz w tygodniu. Azot jednak jest dosyć szybko wymywany w niższe pokłady gleby stąd należy dawkę roczną podzielić na więcej części i nawozić najlepiej, co 2-3 tygodnie.
Fosfor wpływa przede wszystkim na tworzenie chlorofilu oraz jest odpowiedzialny za budowanie silnego systemu korzeniowego. W odróżnieniu od azotu bardzo powoli przenika do niższych partii gleby. Jako nawozu fosfor używamy w postaci P2O5 gdzie dawki roczne zależą od rodzaju gleby i wynoszą ok. 1,3-2,6 kg/100m2 dla gleb zwięzłych oraz 2-3,3kg/100m2 dla gleb luźnych.
Potas jest głównie odpowiedzialny za regulowanie gospodarki wodnej roślin, przebieg fotosyntezy, a także zwiększa odporność roślin na choroby oraz niekorzystne warunki atmosferyczne typu susze i niskie temperatury. Potas podobnie jak azot jest łatwo wymywany w niższe warstwy gleby, więc również korzystnie jest rozłożyć dawkę roczną na 3-4. Dawka zależy przede wszystkim od rodzaju gleby. Gleby ciężkie są raczej zasobne w związki potasu i tu stosujemy dawki roczne rzędu 1,5-2,5kg/100m2 a na glebach lekkich stosujemy dawki 2,5-4kg/100m2.
Nawożenie poszczególnymi pierwiastkami jest najtańsze, choć uciążliwe. Dlatego powstały gotowe mieszanki wieloskładnikowe typu Azofoska czy Florovit do trawników o dużej zawartości żelaza. Żelazo w Florovicie pełni rolę składnika przeciwko powstawaniu mchu. Są to nawozy w formie granulowanej lub pylistej (Azofoska), gotowe do wysiewu. Pełny skład NPK w procentach czystego składnika, oraz dawki i terminy stosowania zawarte są na opakowaniu. Skład dobrano tak, aby nawóz stosować w kilku bezpiecznych dawkach w ciągu sezonu. Trawnik przed wysianiem nawozów należy oczyścić (wygrabić) i korzystnie jest przeprowadzić zabieg aeracji, czyli napowietrzenia. Ułatwi to przedostanie się składników pokarmowych w partie dostępności dla korzeni roślin. Na mniejszych obszarach możemy nawozy rozsiać ręcznie stosując metodę na krzyż, na obszarach większych wygodniej jest zastosować specjalny rozsiewacz. Należy pamiętać, że trawnik możemy zasilać nawozami wysokoazotowymi jedynie do końca sierpnia. Później należy zainteresować się specjalnie opracowanymi nawozami jesiennymi, zawierającymi mniej azotu a więcej potasu. Po każdym nawożeniu trawnik należy obficie nawodnić chyba, że spodziewamy się opadów deszczu.

Nawadnianie

Nawadnianie jest zagadnieniem bardzo szerokim, głównie dzięki dużej ilości rozwiązań i firm produkujących sprzęt do tworzenia systemów nawadniających. Regularne nawadnianie trawników i roślin ogrodowych jest zabiegiem koniecznym dla utrzymania dobrej kondycji naszych roślin. W przypadku obszarów niewielkich nawadniać możemy ręcznie przy pomocy wężów ogrodowych, natomiast jest to czynność uciążliwa i nigdy nie zagwarantujemy równomierności oraz odpowiedniej dawki wody. Dlatego tworzy się systemy nawadniania począwszy od prostych rozwiązań, w skład których wchodzi instalacja doprowadzająca wodę oraz proste zraszacze, kończywszy na wysoko zaawansowanych automatycznych systemach irygacyjnych. Są to systemy składające się z urządzeń elektronicznych typu sterowniki regulujące czasem otwarcia i zamknięcia dysz, elektrozawory sterowane impulsem ze sterownika, czujniki światła lub deszczu, a także szereg specjalnych zraszaczy, w których regulujemy takie parametry jak zasięg, trajektorię, wydatek wody czy promień zraszania. Rurki polietylenowe doprowadzające wodę powinny być zakopane na głębokości ok. 30cm. stąd najlepiej uwzględnić instalację systemu nawadniania przed założeniem trawnika. Początkowe ciśnienie cieczy w punkcie poboru powinno wynosić min. 1,7 atm.

Aeracja

Musimy pamiętać, że każdy trawnik prócz części zielonych posiada system korzeniowy, o który musimy dbać. Zbiegiem czasu, nawet już po roku od zasiania dochodzi do gęstego zbicia korzeni, co pogarsza warunki wodno powietrzne, zwłaszcza na trawnikach mocno ugniatanych. Dostęp powietrza do korzeni jest rzeczą podstawową do prawidłowego wzrostu i rozwoju traw. Powodem ograniczenia dostępu powietrza do korzeni może być również powstawanie tzw. filcu, który się tworzy np. z resztek koszonej a nie zbieranej trawy.
Dlatego co jakiś czas należy przeprowadzić zabieg aeracji (napowietrzania) przez nakłuwanie trawnika najlepiej narzędziem zwanym aeratorem lub zabieg wertykulacji, czyli tworzenie podłużnych cięć darni na określonej głębokości. Aerator jest zbudowany w postaci walcowej, na której obwiedniowo zamieszczono elementy palczaste zagłębiające się w glebie na głębokość zazwyczaj do 3cm w przypadku aeracji płytkiej (trawniki ozdobne) oraz ok. 10cm w przypadku aeracji wgłębnej (murawy sportowe). Zabiegu aeracji powinniśmy dokonać przynajmniej raz- na jesień w przypadku trawników ozdobnych, oraz nawet do czterech razy w sezonie na trawnikach mocno udeptywanych. Wtedy na jesień przeprowadzamy aerację wgłębną i w trakcie sezonu, począwszy od wczesnej wiosny napowietrzanie płytkie.

Wertykulacja

Ten zabieg, polegający na usunięciu z darni niezmineralizowanych jej części, źdźbeł pozostających po koszeniu i nieprawidłowo zgrabionych, powodujących zasklepienie nie dopuszczające wody i powietrza, nie zawsze jest potrzebny, jeśli dobrze wygrabimy trawnik. Warto jednak przynajmniej raz w roku i to właśnie wiosną taki zabieg przeprowadzić. Wertykulację można przeprowadzić również drugi raz wczesną jesienią. Gdy jednak decydujemy się na jego zastosowanie warto pożyczyć lub kupić specjalne urządzenie typu wertkulator lub skaryfikator zaopatrzony w noże tworzące cięcia na głębokość ok. 5cm. Zabieg ten powoduje prócz przecięcia darni jednocześnie wyczesanie martwicy w postaci nieprzepuszczalnej skorupy zalegającej na powierzchni gleby. Sami zdziwimy się, jakie ilości suchych źdźbeł znajdują się w tym miejscu.

Wałowanie

Zabieg bardzo korzystny dla wzrostu darni, ale pod warunkiem właściwego i terminowego jego zastosowania. Przez okres zimy sekwencje zamarzania i odmarzania gruntu powodują, że korzenie traw gazonowych straciły dobrą przyczepność z podłożem, na którym rosły. Na powierzchni trawnika widoczne są tzw. poduchy, których obecność najlepiej można zauważyć spacerując po darni: W niejednym miejscu jest ona wyraźnie uniesiona i po nastąpnięciu miękka. Świadczy to o konieczności jej zwałowania celem dociśnięcia do podłoża. W naszych warunkach klimatycznych jednokrotne zastosowanie tego zabiegu wałem o ciężarze od 70 do 100kg i to właśnie wiosną, wydaje się zupełnie wystarczające, zwłaszcza na trawnikach ozdobnych. Trawnik dopiero, co założony nie powinniśmy wałować wałem cięższym niż 50kg, natomiast murawy sportowe czasem należy wałować nawet do 10 razy na rok wałem o masie 70-300kg i szerokości 1m, w celu przywrócenia równej powierzchni. Drugą zaletą wałowania jest zgniecenie źdźbeł traw, co przyczynia się do intensywnego ich krzewienia, a to z kolei daje efektowną zwartość darni. Czasem nawet mówi się, że wałowanie wiosenne zastępuje pierwsze koszenie trawnika. Wałowanie powinniśmy wykonywać na krzyż, raz wzdłuż, a raz w poprzek trawnika.

 

Problemy z trawnikiem

Chwasty

Rośliny niepożądane na naszym trawniku nie tylko psują jego wygląd, ale również zachowują się ekspansywnie w stosunku do naszych wypieszczonych traw zabierając im niezbędne składniki pokarmowe. Walka z chwastami jest bardzo uciążliwa i ciężko je wyeliminować całkowicie z naszej murawy, tym bardziej, że w okresie całego sezonu ma miejsce ciągłe dosiewanie chwastów drogą powietrzną. Najtrudniej jest pozbyć się chwastów wieloletnich, które niestety przeważają w naszej darni. Najpopularniejsze gatunki to: mniszek lekarski, skrzyp polny, stokrotka polna, koniczyna biała, krwawnik pospolity, podbiał pospolity, perz i babka zwyczajna. Główny problem polega na tym, że chwasty te odrastają po skoszeniu a w czasie trwania sezonu przybywają następne.
Także wśród roślin jednorocznych znajdziemy gatunki odporne na ugniatanie, które odrastają po skoszeniu. Najbardziej uciążliwe to: gwiazdnica pospolita, wiechlina roczna, ptasznik pospolity oraz rdest ptasi. Istnieje kilka metod na pozbycie się chwastów, choć należy pamiętać, że tak naprawdę wyeliminowanie chwastu wiąże się z koniecznością usunięcia nie tylko części nadziemnych, lecz przede wszystkim korzenia. Najbezpieczniejszym sposobem jest usuwanie ręczne lub mechaniczne za pomocą narzędzi, natomiast są to sposoby pracochłonne i dotyczą raczej niewielkich obszarów. Metodą łatwiejszą jest zastosowanie herbicydu, począwszy już od początku sezonu. Obecnie na rynku istnieje wiele preparatów chwastobójczych, które doprowadzają do totalnego ususzenia rośliny wraz z jej korzeniem. Herbicydów nie powinniśmy stosować na trawnikach młodych, czyli najbezpieczniej jest zastosować preparat chwastobójczy dopiero w drugim roku po posianiu trawnika. Należy również przestrzegać zasad bezpieczeństwa podanych przez producenta środków, a jednym z najważniejszych jest okres prewencji, który najczęściej wynosi min. 3 dni.

Mech

Mech jest szczególnym przypadkiem rośliny niepożądanej. Pojawia się głównie na obszarach mocno wilgotnych, na glebach zwięzłych, zwłaszcza w miejscach zacienionych. Z mchem możemy walczyć dwoma podstawowymi metodami. Po pierwsze powinniśmy dokonać zabiegu napowietrzania (aeracji), i zabieg ten powinniśmy powtórzyć kilka razy w czasie sezonu. Dostęp powietrza do korzeni mchu spowoduje stworzenie niekorzystnych warunków dla jego rozwoju. Po drugie powinniśmy zastosować preparaty zwierające siarczan żelazawy, który powinien wyeliminować całkowicie mech z naszych trawników. Bardzo dobrym środkiem do tego celu jest Florovit do trawników o dużej zawartości żelaza, który prócz właściwości przeciwdziałających rozwojowi mchu jest wieloskładnikowym nawozem mineralnym przeznaczonym do zasilania trawników.

Krety

Walka z kretem, jeśli nie chcemy powiedzieć, że jest niemożliwa, na pewno jest bardzo trudna i dla działkowiczów bardzo uciążliwa. Większość z nas z pewnością doświadczyła już tego. Nigdy przy odstraszaniu tego zwierzęcia nie wolno używać szmat nasączanych naftą, olejem napędowym czy rozpuszczalnikami. Zapach tych środków jest z pewnością dla kreta niemiły, ale dla środowiska jest bardzo toksyczny. W miejscu jego stosowania możemy pożegnać się ze wzrostem roślin przez kilka najbliższych lat, czego na pewno nie życzylibyśmy nikomu. Bardzo powszechnie stosuje się preparaty odstraszające i pułapki, które kupić można w sklepach ogrodniczych - skuteczność ich jest duża, pod warunkiem systematycznego stosowania. Metodą babuni jest wkopanie na obrzeżach trawnika butelek szyjką ku górze, lekko wystającą nad powierzchnie darni, skierowane ku stronie świata, skąd najczęściej na naszej działce wieje wiatr. Szum powietrza wpadającego do szyjki butelki powoduje gwizd dla kreta nie do zniesienia - spróbować warto. Podobne działanie będą miały wszelkiego rodzaju elementy metalowe wydające dźwięki przy większym natężeniu wiatru jak np. klekoczące wiatraczki, napięte druty wywołujące drgania itp. Od niedawna na rynku istnieją odstraszacze elektroakustyczne, zasilane bateriami. Odstraszacie należy umieścić w krecich tunelach. Można również zastosować odstraszacze roślinne w postaci roztartych ząbków czosnku umieszczonych w krecich korytarzach. W okolicy roślin w ogrodzie możemy zasadzić aksamitki lub bazylię, które kret będzie z pewnością omijał. Pamiętajmy również, że kret jest pod ścisłą ochroną gatunkową i nie wolno nam stosować żadnych drastycznych środków mechanicznych ani chemicznych, które mogłyby skrzywdzić zwierzę. Należy również mieć świadomość, że w pewnym sensie kret jest naszym przyjacielem. Eliminuje takie szkodniki jak: turkuć podjadek, pędraki, drutowce, larwy koziółek, ślimaki oraz drobne gryzonie. Warto jednak zastanowić się, co powoduje, że kret upatrzył sobie właśnie nas, a nie na przykład naszego sąsiada? Zadomowił się u nas, a nie obok? Dlaczego? To pytanie zadajemy sobie bardzo często. Wiadomo, że kret żeruje tam, gdzie ma pożytek. A gdzie ma pożytek? Kretom dobrze żyje się w tych miejscach, gdzie jest bardzo żyzna ziemia. Znajduje tam mnóstwo owadów stanowiących dobre pożywienie dla tego szkodnika trawników, zatem trudno wymagać, aby je opuścił. Chyba jednak jesteśmy sobie trochę winni sami. Nasz trawnik nie wymaga tak żyznego podłoża do prawidłowego wzrostu, często nawet określa się, że piasek może stanowić przy zakładaniu trawnika aż 70%. Gdy chcemy przedobrzyć z pewnością dla trawnika daje to sprzyjającego warunki dla rozwoju w pierwszym okresie jego wzrostu, ale później może przynieść nieoczekiwane rezultaty. Czasem może lepiej dostosować się do ogólnie przyjętych zasad związanych z zakładaniem trawnika. Same kretowiska zaś, usuwamy przy okazji grabienia. Najlepiej jest zakopać kretowisko, a pozostałe resztki równomiernie rozgrabić.

Inne szkodniki

Prócz kreta, naszego największego szkodnika, często mamy do czynienia z gryzoniami typu nornice i myszy, oraz również, z czego czasem nie zdajemy sobie sprawy, larwami owadów żyjącymi pod powierzchnią gleby. Metody walki z gryzoniami są podobne jak w przypadku kreta. Można stosować wszelkiego rodzaju odstraszacze akustyczne, a do nor można również wkładać roztarte ząbki czosnku, liście orzecha włoskiego lub gałązki tui. Odnośnie larw, najczęściej spotykamy pędraki i drutowce, które są larwami chrząszczy, żerującymi na korzeniach traw, co doprowadza do ich wysychania. Warto przed założeniem trawnika (ok. 3 tyg.) zastosować profilaktyczny oprysk insektobójczy, natomiast w przypadku muraw starszych można trawnik przekopać w miejscu wyschniętym i dosiać. Larwy wykopane na powierzchnię są doskonałym kąskiem dla ptaków. Również zaleca się wówczas częstsze przeprowadzanie zabiegu aeracji.

 

Ta witryna korzysta z plików cookie. Możesz wyłączyć ten mechanizm w ustawieniach przeglądarki. Więcej informacji na ten temat znajdziesz w naszej Polityce cookie » OK, zamykam